Volg en Like ons op 

Showreviews

Rockanje, 5 mei 2012. Van uw Chroniqueur.

Het was te ranzig voor woorden.
What happened in Rockanje, stays in Rockanje !!!

Rockanje, 5 mei 2012. Door uw chroniqueur. 
In het geval van Rockanje mag wel gezegd worden: What happens in Rockanje, stays in Rockanje!

ImageMaandag 9 April, Bovenkarspel. Van uw verslaggever. Eens per jaar is het feest in Bovenkarspel, de parel van Stede Broec. De rest van het jaar werkt iedereen hard op het land, of in de bouw. Die ene keer moet wel heel speciaal zijn. Op de achtbaan zijn ze daar wel uitgekeken en ze kunnen geen suikerspin meer zien, daar in Bovenkarspel. Het is immers kermis als de Patatjes daar aantreden. Het waren de Patatten van Metaal die ze uitnodigden om hun jaarlijkse festijn op te luisteren. Daar Dennie Antichristiaan verstek moest laten gaan nam Nico Haat plaats op de trommelkruk en werd Vader Macabraham voor een korte wijl bevrijd uit het psychiatrische instituut waarin ze hem behandelen voor extreme seksverslaving. (De lezer dient zoiets voor ogen te hebben als Murdock van The A-Team, die ook wordt 'gered' uit een instituut, teneinde een missie uit te voeren. Dit terzijde.)
Vadertje Macabraham is natuurlijk een mensenschuwe gek, maar eenmaal los op het podium, toegejuicht door een menigte Bovenkarspelenaren gaat hij los. (Zie foto.)
Het werd een voortreffelijk metalmeezing feest. Marco Borsatan is een routinier, in die zin dat binnen een handomdraai de mensen meedeinden en meezongen met samensmeltsels van rocksongs en vaderlandse meezingers.
Andermaal vochten de gitaristen Rammstein Shaffy en Het Beest een epische gitaarbattle uit ten overstaande van schuimbekkende toehoorders, die zich afvroegen waarom ze zulks niet op de muziekles leren.
Dit alles wordt mogelijk gemaakt door de machinale drumkunsten van de tot mens omgebouwde Gatling Gun, Nico Haat. Ze bleven stampen en zingen en rocken tot het helemaal klaar was en het podium helemaal uitgewoond en het publiek vermoeider dan na een driedubbele fuckmarathon.
Toen was het gedaan.

Image23 September 2011, van uw Chroniqueur. Die motorcrossjongens weten door de bank genomen geen ene hol van muziek, dus het was een toevalstreffer dat ze Patatje Metal hadden gehuurd.
[De lezer dient ervan op de hoogte te zijn dat het 'huren' van Patatje Metal net zo ingewikkeld in elkaar zit als het 'huren' van The A-Team. Er is altijd een neringdoende en aandoenlijke oudere man met een prachtige dochter etc etc.. Ook zijn de Patatje Metaljongens ongeveer ingedeeld zoals de The A-team-jongens. Zo is Rammstein Shaffy eigenlijk een met goud behangen neger ("B.A.") en Het Beest is eigenlijk heel knap ("Face"). De analogie houdt echter op, waar het de achtervolging door het leger betreft. De leden van Patatje Metal zouden allang niet meer in leven zijn, als het leger zich niet over hen ontfermd zou hebben. Hier zijn zij meer "De man van 6 miljoen". Dit is grappig, omdat Marco Borsatan juist voor ongeveer  6 miljoen Euro is versleuteld met cybernetische transplantaten en hittegeleiding enzo. Dennie Antichristian is overigens voor meer dan 50 miljoen Euro versleuteld en hij is ook de allersterkste. Dit alles terzijde.]
Patatje Metal stond voor een goedgevulde tent, alwaar men niet wist wat men moest verwachten. De motorliefhebbers en hun vriendinnen waren echter positief verrast door het metalgeweld c.q. de nostalgische nederpop. De show werd nog vetter door de special effects die de Patatje Metalaars hadden meegebracht. Vuur, streamers en een supererieure lichtshow ondersteunden de vette rocksound van de doorgewinterde muzikanten.
De show zelf is eigenlijk de eerste helft en de tweede helft speelt zich af in de kleedzaal (of het omkleedhok, ligt eraan wat van toepassing is). Uw Chroniqueur mag daar bijna nooit bij zijn, maar weet wel dat er zich altijd een rij jonge vrouwen  ophoudt voor de deur en door de eerst beschikbare Patatje Metalaar wordt 'bediend'.
En dat 'bedienen' moet u niet zien in de vorm van versnaperingen, maar op een andere, meer liefdekundige wijze. Sterker nog, doorgaand op het onderwerp 'versnaperingen', jongedames die drank bij zich hadden, of drugs, kregen voorrang. Zo gaan die dingen. Het is net als de echte wereld.
Het was een prachtige rock-avondje dat eenieder nog lang zal heugen.
Als je er niet bij was geweest dan dienen de volgende woorden in je onzalige hersenpan te weerklinken: Stommerd! Volgende keer beter.
(foto door Chantal van infinitimusic.nl )
OP EEN DAG...(zijnde 17 juli in het jaar des Heeren 2011 [de toekomst])
De Patatten van Metaal zijn barbaren. Op Barbaarse wijze komen zij uit hun grotten en bespelen op Barbaarse wijze hun instrumenten die uit prehistorische monolieten zijn gehouwen. Dit weten we allemaal.
Maar wat we nog niet weten is, dat er in de achterhoek een volk leeft, een ras, dat nog barbaarser en grover is dan de Patattekes Métales.
Dit zijn motorfietsberijders, ook wel bikers genoemd (uw Chroniqueur verafschuwt Engelsche leenwoorden). Zij hullen zich in leder en verder niks. Zij kennen slechts een handjevol woorden, dewelke te maken hebben met het nuttigen van een maaltijd of het intiem samen zijn met een vrouw.
De Patatten hebben kunnen aanschouwen hoe dit volk, afkomstig van de vikingen, hun tijd volbrachten met rondjes rijden op een zelf in elkaar getimmerde motorfiets en het stilstaand een motorfiets berijden net zo lang tot de achterband klapt. Uw Chroniqueur is er nog niet achter of dit met opzet is, of dat ze uit nervositeit de rem inknijpen.
De Patatjes waren danig onder de indruk, maar gelukkig, toen de Patatjes de aanvang namen met hun optreden waren de in leder geklede bikers op hun beurt weer onder de indruk. Zij dachten dat de hemel op hun kop ging vallen of dat de door hen aanbeden Godheid toornig was geworden. Zo waren zij onder de indruk van het spektakel en het gedreun dat een Patatje Metal-optreden met zich medebrengt.
Ook bewonderden zij het glimmende leder waarin Marco Borsatan zich weet te hullen.
Fijne stripteasemeiden kwamen het toch al zo gave optreden van Patatje Metal opluisteren. Zij waren twee in getal. Eén dikkerdje en één die ermee door kon. Weinig kleren hadden zij aan. Zij kronkelden wulps tegen de metalzanger aan en wreven hun lichamen tegen het zijne.
Marco Borsatan was uiteraard niet onder de indruk omdat dit voor hem dagelijkse kost is. De andere Patattekes, voor wie dit uiteraard ook dagelijkse kost is, waren toch wel onder de indruk van dit voor hun neuzen heen en weer schuddende tietwerk. En zij bewonderden de visnetstructuur waarin het mollige vlees van het dikke meisje gevangen was. Ik kan zo een roman beginnen te schrijven, u merkt het wel.
Die chicks verdwenen weer van het podium en de Patatjes rondden hun show af met veel geflikker van lichten en vuur. Toen was de show om, maar de dag was uiteraard nog niet voorbij.
Er werd nog gebroederlijk gefeest met dit vikingvolk en veel deernes werden bekeken en enkele uiteraard bepoteld, maar dat valt buiten het bestek van deze showbespreking.
EINDE