Volg en Like ons op 

Showreviews

ImageGeloof het of geloof het niet, maar de Patattekes van Metaal hebben magische krachten. Los daarvan, of misschien wel juist daarom, kunnen zij als geen ander een zaal plat krijgen.
Figuurlijk dan, anders moet je met een bulldozer in de weer. Ik dwaal af. Maar wel in stijl. Ohnee, nog niet eens. Vive le képi blanc, zeg ik dan maar weer.
Het was weer een Patatje Metalfeest waar je u tegen zegt. Sterker, waar je Gij tegen zegt. Iedereen ging finaal en en antipodestaal uit zijn en of haar dak. Vooral ene gast die op zijn klompen was gekomen. Hij klapte ze boven zijn hoofd tegen elkander. Zo zijn de Patatje Metalfans.
Liefde en toewijding, dat bezigen de Patatjes jegens hun gekozen instrument. En dat is te merken bij een optreden. Prachtig. Bent u, lezer nou al eens een keer komen kijken?
Of blijft het bij een beetje de site lezen. Volgende keer komen. Kijk gerust bij ' optredens' of er iets in de buurt is. Of niet in de buurt. Dat geldt ook voor de patattekes zelf, als iets niet in de buurt is gaan ze er toch heen. Vol goeden moed. Neem nou Alkmaar. Niet om de hoek van thuisbasis Eindhoven.Maar de Patatjes klimmen zonder omkijken in de Limonaise. Dat is de bandlimousine, Deze is ook afgeladen met de zogenaamde BVO'tjes. Bier Voor Onderweg. Ik leg het hier uit want sommige mensen weten dat niet.
En dan is het gewoon feest vieren tot in Alkmaar, een beetj e over muziek en gitaren lullen. En over wijven. En bier drinken. En als dat voorbij is dan begint het feest pas. Zoude jij, site-lezer ook niet zo'n rocker willen zijn? Dat wil iedereen toch?
Ook dat meiden je aankijken en daarbij liefdesgedachten koesteren.
Enfin. Alkmaar was fantastisch. Volgende keer weer.
"This is your night, Gradjah", dit zeide Marco Borsatan den gansen avond tegen Grad Demön, "These are your people".
Dat uiteraard naar analogie van David Coverdale en Adje Vandenbergh.
Maar het was ook inderdaad de avond van Gradje. Hij stond daar voor zijn eigen Wollukse volk uit zijn dak te gaan alsof het een aard had. En het Wollukse volluk correspondeerde daarmee door op hun beurt en op hun eigen wijze compleet en finaal uit hun dakkes te gaan. Niet te weinig, zo vertelt de overlevering.
Het werd een dolle avond. Maar niet zomaar. Alles is eigenlijk te danken aan de machinaal voortgedreven -nee dat zeg ik verkeerd, hij is immers de enige aan wie nog het meest menselijke zit- ik raak verward. Het is de leeftijd- Bennie Rijman, die zijn naam zeer veel eer aandeed, hoewel het meer op vliegen leek, wat hij aan het doen was. Er waren noodwendige spullen vergeten voor het optreden. En Wolluk wil waar voor zijn geld, dus moest er op en neer worden gekrost naar de rustplaats van de Patatjes voor allerlei showmechanieken. Gelukkig net op tijd terug. Niemand heeft iets gemerkt. Dus waarom dit allemaal verklappen, Chroniqueur? Geen idee. Ga door.
De alleszins machinaal ende pneumatisch aangedreven Denie Antichristian liet zich van zijn gevoelige kant zien. Haha, nee hoor grapje. Dennie Antichristian heeft maar één gevoelige kant en als hij die in het openbaar laat zien dan krijgt hij daar last mee. U begrijpt het wel. Niet? Zijn pimmel. Dat is dan zijn gevoelige kant. Met name de duitsche helm. Dit gaat helemaal nergens meer over. Ik dwaal gruwelijk af! Leest u nog steeds mee? Nu wat d'n Dennie daadwerkelijk deed (was dus niet zijn schlong tevoorschijn halen, maar) was heel romantisch het gevoelige "Zeg maar niets meer" met zijn sambaballen begeleiden. Niet zo romantisch was dat het dessin van de sambaballen bestond uit doodshoofden. dat moet u allemaal niet zo nauw nemen. Zo wordt het nogal een informele showreview.
Ik hoor je al zeggen: Chroniqueur, houden ze zich eigenlijk wel aan de kledingvoorschriften, die u altijd opgeeft?
Dit vertelt helaas de overlevering niet. Er waren wel heel mooie meiden aanwezig, die zeker en vast een reeds zo vaak besproken slakkenspoor in hun broekje hadden. En deze meiden, vier in getal, werden uitgenodigd om bloemen en zoentjes uit te delen aan vier van de vijf Patattekes. Het was juist Grad, die zo'n te gekke performance had gegeven ten overstaande van zijn eigen volluk, die niet zijn eigen bloemenmeisje had gekregen.
Het liep allemaal goed af en niemand raakte gewond.

Hoe ging het eraan toe in Ysselsteyn? Het Beest vertelt:

Image
Marco, Dennie en Grad
Was leuk gister in de jera. Veel minderjarige meisjes en onvolwassen manschappen die de basisschool nog moesten afmaken. Al mijn op mijn mic standaard geplakte plectra waren voor het optreden al er vanaf gejat en Dennies hele voorraad stokken is door groupies afhandig gemaakt.
Tijdens het optreden vonden een paar dames (ze zeiden dat ze 21 waren dus het was legaal) het geil om op een blikken dienblad te slaan. Toen aan het einde van de avond de minderjarigen waren opgehaald door hun ouders bleken de mooiste dames aan mijn zijde te staan(of was dat alleen maar omdat de onvolwassen manschappen aan de andere kant waren gaan staan?)
Iedereen zong na enige aanmoediging uit volle borst mee,
Met 5 ladingen confetti / streamers was het podium nog nog nooit zo vol met rotzooi. omdat het plafond in de zaal lager was dan bij het podium, kwamen de shooters ook niet veel verder, helemaal niet die ik tegen mijn achterhoofd aan geschoten kreeg.
Ondanks meerdere verzoeken van het bloemen meisje en haar vriendinnen om de zaal in te komen, bleef RS met zijn huisgroupie in de kleedkamer hangen. En gaf ons nadien de schuld dat hij niet was gepijpt. hij was zo boos dat hij een flesje bier op de grond gooide en verbaasd was dat deze kapot ging.
MB's stem hield het redelijkuit door een knijpfles honing en een bevroren flesje buckleys (?) en bier, borrelnootjes, minimarsjes en broodjes ham en broodjes kaas, maar hij had al gegeten, dus hij hoefde niks van het patattenmeisje. Bennie heeft deze organisatie dame die dus de patatten ook van patatten had voorzien enkele zoentjes gegeven toen we weg gingen. En er was Cassis (vandaar de kusjes?)!

ImageDe Patatje Metalaars zijn duistere prinsen. Zij reizen door de nacht in hun flapperende gewaden.
Maar als zij ten enen male op een podium staan dan werpen zij hun reismantels af en laten zij hun ware pracht en praal zien. En horen natuurlijk. Zo was het ook in Budel, alwaar zij uitgenodigd waren om de avond te openen voor die goeie ouwe BZB.
De Patatje Metalaars lieten de tent op zijn gevesten schudden. De dames (die zich niet aan het kledingvoorschrift hadden gehouden: Foei!), keken met betraande ogen en smekkende poentjes naar hun held, de vertoornde Marco Borsatan.
Hij stond met zijn makkers het publiek in Budel te kneden en te smeden.
Vanaf die avond hadden zij ook elk hun eigen signature plectrum, die zij bij tijd en wijle over het publiek deden nederregenen.
Een uurtje is natuurlijk heel kort en het was alweer zo voorbij, om het podium te ruimen voor de band zonder banaan.
Toen laafden de patatjes zich maar aan het Budelsche gerstenat, dat overvloedig aanwezig was.
ImageHet was weer eens raak in Megen. Als je de Patatjes uitnodigt dan kun je op je vingers natellen dat het een superfeest en een superspektakel wordt. De Patatjes lieten zich van hun beste kant zien in het Brabantse Megen.
In Brabant wonen de mooiste meisjes en jonge vrouwen. En een hele hoop van hen hadden zich richting Megen begeven op deze bewuste avond. Het stond er werkelijk bol van de mooie jonge vrouwen. (een boertig type zou hier de term "lekkere wijven" bezigen). Overal waar het oog zoude kunnen rusten stond een andere mooie meid. De één nog schaarser gekleed dan de andere.
En allen hadden zij het oog gefixeerrd op die waanzinnige, doch sinistere voorman Marco Borsatan, die, gebroken rib of niet, gewoon daar een vette show kwam weggeven. De andere uit het leven opgewekte aapachtigen staken ook hun beste beentje voor en heupwiegden alsof hun leven en dat van hun dierbare moeders op het spel stond.
Vooral Rammstein Shaffy wordt immer gedreven door een innerlijke seksuele kracht. En de aanwezigheid van zoveel schoons drijft hem tot muzikaaltechnische hoogstandjes die ongelooflijk zijn. En wanneer naverteld meteen naar het rijk der fabelen verwezen worden, waar zij geenszins thuishoren.
Maar ook Het Beest ondersteunde het geheel als de ware professional en zwiepte zijn gitaar heen en weder alsof het een gevaarlijk en doeltreffend zwaard betrof. Grad Demön overtrof dit alles door zijn imposante en duistere verschijning en deed zijn diepe basklanken door de aad'ren en pezen van de toehoorders trillen.
Alles werd aangejaagd door die onstopbare seksmachine van een Dennie Antichristian die zijn trommels naar een andere dimensie wenste te beuken.
Na veel metal, vuur en glitters was het feest weer ten einde en keerden de reeds eerder genoemde chicks terug naar hun hoomstede. Al dan niet met een "bijzonder souvenir".