Volg en Like ons op 

Showreviews

Eindhoven, 20 juni 2015. Van uw Chroniqueur. Voor de allerlaatste keer waren het Venijnige Vijftal, ook wel De Vijf Ruyters van den Apocalyps, bij elkaar.  In Eindhoven, de stad waar het allemaal begon 13 jaren geleden. De uitbaters van De Effenaar waren zo gek gevonden om dit infernale gezelschap een podium te geven. 
Aldus stroomde het in de kleine zaal vol met fans van alle jaren en alle gewesten. Dus zodra de Patattekes het podium betraden sloeg de vonk onmiddellijk over en ontplofte de zaal van enthousiasme. De Patattekes Métales herkenden vele bekende gezichten in het publiek. Dit strekte de patatjes tot groot genoegen. 
Marco Borsatan ging als vanouds tekeer, al blaffend en brullend door zijn Microphoon. Gitaristen Het Beest en Rammstein Shaffy haalden weer de meest wederzinwekkende capriolen uit, zowel lichamelijk als muzikaal. Dit alles werd onderbouwd door de drumterrorist Nico Haat en basgitaarverkreukelaar André Ha-666.
De eerste special guest deed al na een paar nummers zijn intrede en was niemand minder dan de door de NASA in elkaar gezette halfrobot Dennie Antichristian. Van schrik en geïntimideerdheid deed het publiek een stap terug. Maar snel had het vijftal het publiek weer gecharmeerd. Dennie drumde een tweetal poentjekletsnatmakende nummers mee en mocht toen alweer rusten. Maar voordat hij gedisassembleerd zou worden ging hij gewoon in het publiek staan om te kijken hoe zijn mede-patattekes het ervan afbrachten.

Patatje Metal met special guest De Patatjes met special guest Vader Macabraham (Foto Koen Lindner)
De show ging volle kracht vooruit en de bekende Nederlandse top40-beklimmers, voorzien van een metalen oorlogsharnas, bekoorden een uitzinnig publiek.
Een tweede special guest werd aangekondigd met een openbaring over waar deze gothische mafketel zich ophield de afgelopen jaren. En het was niet in het klooster. Het was natuurlijk de Verschrikkelijke Vader Macabraham. Hij toonde zich in vol ornaat en kastijdde vier nummers lang de basgitaar. Hij was zo uitzinnig dat hij bijna het publiek insprong om alle aanwezige vrouwtjes te dekken. Hij kon net worden tegengehouden. Daarna werd hij weer het podium afgebonjourd en de basgitaar werd weer overgegeven aan de rechtmatige eigenaar.

De avond werd warmer en intenser en culmineerde in een extatisch band-publiek-amalgaam. Iedereen wist dat dit de laatste keer zou zijn dat de Patatjes voor hen, metal en meezingers-liefhebbers, hun show zou komen opvoeren. 
Het werd een show met veel plezier en vette muziek met ondertoon van weemoed. De allerlaatste keer dat de Patatjes op deze manier bijeen zijn. De allerlaatste keer uitgedost als metal maniacs het publiek overdonderen met de metalmeezingers. De allerlaatste keer de lichte spanning backstage voordat de show begint, de ontlading als het een succes wordt en het gelag en gelach achteraf.
In het holst van de nacht werd afgeschminkt voor de laatste keer. De koffers ingepakt en in de wagen gepropt voor de allerlaatste keer. Ieder gaat zijns weegs, volgt zijn eigen pad over de aardbol, en Patatje Metal is nu, tot in de eeuwigheid ontbonden.

Of...


Niet? 

24 janurari 2015, De Kattendans, Bergeijk. Van uw verslaggever. De Patatten zijn biomechanische wanproducten. Toch weten zij een vlammende pot metal voor te schotelen als hunne plicht hen daartoe roept.
En zo was het in Bergeijk in de Kattendans in de nacht van de jaren '70 en '80. Ze dachten daar een paar brave bands te boeken die helegaar geen bier lustten, maar daar kwamen ze bekaaid vanaf.
De avondopener was een hele bekwame David Bowie-tributeband, genaamd Spiders from Mark. Hartstikke mooi, iedereen enthousiast. Daarna kwamen de raddraaiers van Patatje Metal de zaak op scherp stellen. Marco Borsatan is een woeste voorman die de harten van de vrouwtjes sneller doet kloppen. Hij gilde en schreeuwde en maakte prachtige zingmuziek waar de rest van de patatjes lustig onderdoor musiceerden.

Er was een groep feestbeesten uit Riethoven (Rijthoven), die een heuse staande schermerlamp meegenomen hadden die fungeerde als bierglazenhouder. Tijdens het optreden werd deze ten geschenke gedaan aan de Heren Patatje Metal. Uiteraard gevuld met bier!
Later deed deze schemerlamp dienst als onderdeel van Nico Haats drumstel.
Helaas - maar zij hebben dit uiteraard aan zichzelve en hun onverantwoordelijke wangedrag te danken - ging er veel apparatuur van de Patatjes kapot. Stokken, drumstel en een volledige gitaar-amp van Rammstein Shaffy.

Het optreden ten einde, mengden de Patatjes Métales zich bij het Bergeijkse publiek. Daar werd vanalles uitgewisseld, van niet nader te omschrijven lichaamssappen tot geluidsdragers.
Zo mocht Nico Haat deze fijne elpee van Corrie in ontvangst nemen van onze vrinden uit Rietberg.

Heeze, 28 juni 2014. Van uw Chroniqueur:

Een of meer van de Patattekes vinden hun oorsprong in het door de Heere gekuste grondgebied dat men Heeze noemt.  Dus als zij genood worden om hier een staaltje metal weg te geven dan trekken ze alles uit de kast om hun publiek de nacht van hun leven te geven. Zo ook op zaterdag jongstleeden.
De nietsvermoedende Heezerenaren waren met stomheid geslagen wegens dit metalen geweld.
Hier en daar werd bier geplengd uit eerbied voor de zwarte ruiters van de Apocalyps. Liet Marco Borsatan hen schrikken? Ja! Joeg Het Beest hen angst aan? Ja! Stonden zij versteld van de capriolen van Rammstein Shaffy?? Ja! Sidderden zij voor de ongrijpbare André H-666? Ja! En ... en ... En rammelden hun botten op het voortdurende en harde gebeuk van Nico Haat?JA!

Clarabella hield de wachtVrijdag 6 juni 2014, Lopik. Van uw Chroniqueur. De Patattekes van Metaal waren aangerukt om muzikaal geweld toe te passen als tegenhanger van het wagengeweld van de Foute Cross te Lopik. In hun tienjarige bestaan hebben ze nog steeds niet geleerd om het Satansgebroed van Patatje Metal te schuwen en een vele lievere band te huren. Neen! Zij geven de voorkeur aan de infernale wanklanken van dit duistere vijftal. Het was een fijn en enthousiast publiek, waarvan er velen de fijne Nederpopliederen meezongen.
Het beestachtige metaalgeweld en de seksuele toespelingen lieten hen geenszins koud. Zij geloofden hunne oren niet, doch zij weten het waarschijnlijk allemaal aan hun eigen dronkenschap.
Het was een prachtfeest en als u er niet bij was bent u een loser.

1 maart 2014, America. Van uw Chroniqueur. De Patatten van metaal kennen een goei fiske bakken. Dat hoor je vaak en repetent zeggen. Daarmede wordt alleszins niet bedoeld dat ze goed vis kunnen bakken, maar dat ze een fijn feest kunnen neerzetten. Huur Patatje Metal in voor een avondje rocken / medezingen met nederpop en het dak gaat er gegarandeerd af. Zo was het ook dit keer weer bij onze provinviale buren in America in de Cartouche. Nou hebben ze daar alleen maar een frituur en een cassettebandje nodig om een feest aan te richten. Maar Patatje Metal blies het carnavalsvertier dit jaar van de Schaal van Richter af.
Veel hoeft hier niet aan te worden toegevoegd, het was vet, gezellig en er waren veel mooie meiden. Volgend jaar weer?